آخرین مطالب
امکانات وب
اشتباه محاسباتی روحانی در اين است که فکر کرده امسال هم ۱۳۹۲ است و قشر خاکستری طبقهی متوسط وگرنه اينهمه روی آزادی و لوله و گازانبر مانور نمیداد. در انتخابات ۱۳۹۲ قاليباف خود را به عنوان تکنوکرات و رقيبِ روحانی در جذب طبقهی متوسط ارائه میداد و در نتيجه کلک گازانبر روی ريزش آرايش اثر داشت. اما قاليباف امسال چنين قصدی ندارد و پايگاه رأيش را احمدینژادیها، حاشيهنشينان، کسانی که مشکلات معيشتی دارند و از همه مهمتر معتقدان به تئوری توطئهی «ازمابهتران» قرار داده که در نتيجه هرقدر هم اتهام لوله و گازانبر به او بسته شود اثری رويش ندارد. به همين دليل هم هست که او برخلاف ۱۳۹۲ سعی در دفاع از خودش در برابر اين اتهام ندارد. برعکس او به پايگاه رأی روحانی سنگی سنگين میاندازد: کسی که مدعی گرفتن مچ ديگران است مچش گرفته شد. راست و دروغش هم مهم نيست. مهم باور مردم است که با سرخوردگی از او با وجودی که به ديگران رأی نخواهند داد ولی به روحانی هم نخواهند داد و به جمع ساکتان و تحريمیها خواهند پيوست و اين باعث ريزش شديدِ آرای روحانی میشود. خود روحانی هم با راديکالکردن حرفهايش در هفتهی اخير تير خلاص را به خودش میزند که باعث ريزش آرای معتدلان، ميانهروها و اصولگراهای متمايل به خودش میشود و کسانی که در ۱۳۹۲ با وعدهی چرخيدنِ همزمان چرخ زندگی و اتمی به او رأی دادند و تنها کسانی که دورش میمانند و مدام برايش هورا میکشند راديکالترين اصلاحطلبان و اگر خيلی موفق به برانگيختن شود مخالفان نظام خواهند بود.
انتخاب روحانی در ۱۳۹۲ ناشی از خستگی مردم از اصلاحطلب و اصولگرا تا مردم عادی از وضعيتِ احمدینژادی بود و همين هم برای روحانی سبدی متنوع از آرا ساخت؛ هم چهرهاش برايش رأی ساخت، هم عمامهاش، هم صدايش، هم کلامش، هم وعدهی چرخش توأمان چرخ معيشت و اتم و همين هم بود که انتخابات را در يک مرحله تمام کرد. امسال ولی چنين نيست. او سوراخ دعا را گم کرده و نمیداند بايد چه بگويد. اويی که در ۱۳۹۲ درد مردم را خوب يافته بود امسال از تنها چيزی که حرف نمیزند درد مردم است و تنها کاری که میکند هيولاسازی از رقيبان. اين انتخابات محکوم به رفتن به مرحلهی دوم است و اگر روحانی به همين وضع راديکالبازی دربياورد قطعاً در مرحلهی دوم شکست میخورد.
برچسب: رويداد